با نام و یاد مهربان ترین مهربانان
سلام
بعد از گذشت 4 ماه از به وجود آمدن این وبلاگ، امروز به یاری خدا قصد دارم به پیشنهاد همسر عزیزم، چند خطی از خودم این جا بنویسم..... لادن هستم.... یک ایرانی.... متأهل و یک مادر..... دور از وطنم و دلتنگ وطن..... مدتیست به همراه خانواده، در کشوری زیبا و آرام به نام اروگوئه زندگی می کنم..... به چند زبان آشنایی دارم..... عاشق تمام هنرهای دنیا هستم و از هر کدام به اندازه ی سرسوزنی تجربه دارم..... مطالعه رو خیلی دوست دارم..... نخستین کتابی که در کودکی خوندم، کتابی هدیه ی پدربزرگم بود با عنوان شازده کوچولو..... از اون زمان به بعد، اگزوپری رو شناختم و با نوشته های ساده اما پر معنای او انس گرفتم.... حالا بعد از گذشت سالیان، هنوز هم می تونم بگم که بزرگترین درس های زندگی رو از همون کتاب ساده ی کوچک آموختم..... به همین خاطر هم اسم وب سایتم سیاره ی گل سرخ هست..... برای این که یادم بمونه یک مسافر کوچولوام که اومدم تا چند صباحی در این دنیا و کنار مردمش زندگی کنم..... برای این که یادم بمونه یه جایی توی آسمونا، خدای خوبم منتظرمه تا دوباره برگردم پیشش..... سربلند برگردم..... اون جا سیاره ی گل سرخ منه.... و خدا، گل سرخ همیشه عاشق من..... حتی اگر این جا توی بهشت زمینی هم باشم، اون گل سرخ بی بدیل، از همه ی گل های این بهشت و تمام گل های روی زمین، قشنگ تر، خوش رنگ تر، خوش بو تر و عاشق تره..... و کنار او، امن ترین و زیباترین بهشت دنیا..... پس نباید یادم بره که مال اون جا هستم..... به خاطر همین برای ورود به خانه ی کوچکم، اول می نویسم سیاره ی گل سرخ تا همیشه با او بودن رو مرور کنم......

---